من مجتبی قربانزاده هستم و با رویکرد روانپویشی فعالیت میکنم. در کار درمان ، بیش از هر چیز به آنچه نادیده مانده، سرکوب شده یا در سکوت روان باقی مانده توجه دارم؛ به الگوهایی که در روابط تکرار میشوند، به احساساتی که بیان نشدهاند و به بخشهایی از وجود انسان که سالها دور از آگاهی زیستهاند.
باور دارم بسیاری از اضطرابها، شکستهای عاطفی، احساس پوچی یا فرسودگی روانی، تنها «مشکل» نیستند؛ بلکه نشانههاییاند از چیزی عمیقتر که میخواهد شنیده و فهمیده شود.
فضای درمان را مکانی برای قضاوت یا ارائه راهحلهای سریع نمیبینم؛بلکه آن را گفتوگویی انسانی میدانم که در آن فرد میتواند به تدریج روایت شخصی خود را بازشناسی کند، تعارضهای درونیاش را بفهمد و رابطهای اصیلتر با خویشتن و جهان بسازد.
رویکرد درمانی
کار من مبتنی بر رواندرمانی روانپویشی است؛ رویکردی که بر فهم ناهشیار، تجربههای اولیه زندگی، روابط عاطفی و ساختار شخصیت تمرکز دارد.در جلسات درمان، توجه اصلی بر کشف معنا، فهم الگوهای تکرارشونده و ایجاد تغییرات پایدار روانی است؛ نه صرفاً حذف موقت علائم.
زمینههای کاری
• اضطراب، افسردگی و احساس پوچی
• روابط عاطفی و وابستگیهای هیجانی
• عزتنفس و هویت فردی
• سوگ و فقدان
• تعارضهای درونی و الگوهای تکرارشونده
• خودشناسی عمیق و رشد فردی
تحصیلات و آموزش
دکتری تخصصی روانشناسی [علوم تحقیقات]
• آموزش تخصصی در حوزه روانپویشی و روانتحلیلی
• شرکت در کارگاهها،و سوپرویژنها و مطالعات تخصصی مستمر تحت نظارت دکتر جان فردریکسون_دکتر نیما قربانی
مترجم کتاب پشت پرده روانکاوی_ذهنی سازی بدن
جلسات درمان
جلسات بهصورت [حضوری / آنلاین] و در فضایی محرمانه، امن و بدون قضاوت برگزار میشود.